”Roos Jonker stuurt songs de wereld in zonder enige schuw voor critici: "natuurlijk is het spannend wat anderen er van vinden, maar het belangrijkste is dat ik het zelf leuk vind." ”

Op de jazzafdeling van het Amsterdams Conservatorium ontwikkelde Roos zich in traditionele jazz en improvisatie. Tegelijk ontpopte ze zich als iemand die buiten de gebaande paden treedt met vooral persoonlijke muziek. Roos, die onderdeel uitmaakt van Dox' Family, componeert concessieloos en intuïtief. "Je moet muziek maken alsof je op een onbewoond eiland zit". Wie haar album beluistert hoort een combinatie van verschillende stijlen : Jazz, hiphop, close harmony, pop. "Zodra ik de beat heb gemaakt en er akkoorden bij hoor, pak ik mijn gitaar en maak ik een melodie." Roos schrijft eigenwijze songs. Ze improviseert veel en met gebruik van verschillende instrumenten zoekt ze telkens naar het juiste geluid, wat dat ook moge zijn. Ze maakt persoonlijke teksten, fantasievol, lichtvoetig en dubbelzinnig. De zangeres speelt piano, gitaar, harp en saxofoon en ze produceert haar eigen beats. Af en toe werkt ze samen met bevriende muzikanten zoals gitarist Rory Ronde, saxofonist Benjamin Herman en drummer Tim Dudek. Als singersongwriterproducer neemt ze bovendien alles op in haar huiskamer, te midden van haar eigen piano, harp, laptop, plantjes, schone was en koppen thee; eigenzinnig en doelgericht. Dat Roos ook veel taken van een platenmaatschappij op zich neemt, blijkt uit haar betrokkenheid bij vormgeving en presentatie en bij het aanstellen van fotografen, ontwerpers en copywriters; alles in dienst van haar eigen stijl. Het resultaat is een bijzonder album: dromerig en brutaal, sweet en cool, klein, groots, akoestisch, vet. Losse kunstwerkjes, subtiel begonnen, gesmeed tot één verhaal. De vraag rijst waar haar album mag worden geplaatst: "Misschien gewoon maar onder de ‘R’ van Roos."



Meer over deze artiest: www.roosjonker.com